İnsanları değiştiremeyince kendimi değiştiriyorum. - Kameri Şeyler

19.01.2018

İnsanları değiştiremeyince kendimi değiştiriyorum.

Dün akşam ailemle hayatımın kavgasını yaptım sanırım. Hem de bayağı büyük bir kavgaydı. Sonucunda annemle küstüm. Daha önce de annemle çok kavga ettim ve küstüm ama bu başka. Bu artık canıma tak ettirdi. Annem benimle konuşsa da ben onunla konuşsam da ondan nefret ediyorum. Yıllar önce babamla da kavga etmiştim ve onu yıllar boyunca hiç affetmemiştim. Babam olduğu için konuşmak zorundaydım elbette ama onu hiç sevmedim. Bana o kadar iyi davranmasına rağmen, her istediğimi yapmasına rağmen ondan hep nefret ettim. İçten içe, içten içe nefret ettim. Onu hiç affetmedim. Ta ki geçen yıl nisanda felç geçirene kadar.  Ve şimdi aynı içten içe nefret duygusu anneme karşı da oluştu. Onunla konuşsam da, onunla gülüşsem de her zaman ondan nefret ediyor olacağım, biliyorum.
Ve bugün kısa olan saçlarımı daha da kısalttım. Etrafımdaki insanları, evimi, ailemi değiştiremiyorum. Tek yapabileceğim kendimi değiştirmek ve bunu da saçımı kestirerek yapıyorum. Bugün kuafördeyken inanın saçımın nasıl olacağını umursamadım bile. İçimden dedim ki ''isterse kuaför saçımı 0'a vursun, artık gerçekten umurumda değil..'' Çünkü gerçekten de umurumda değil. Annem beni uzun saçlı halimle seviyor, artık hiç sevmesin, umurumda değil.



Her şey ben uyurken kardeşimin gelip televizyonun üzerindeki uyduyu düşürmesiyle başladı. O sesle neye uğradığımı şaşırdım, yerimden fırladım, gerçek manada ödüm koptu. Uykulu uykulu ''noluyo?'' diye sordum. Yüzsüz kardeşim, kardeşim demeye utandığım kardeşim ''Yok bişey, allah allah'' diyince ve bunu o iğrenç o pişkin ses tonuyla söyleyince benimkiler iyice geldi. Ya Allah aşkına insan bi özür dilemez mi? ''Uyduyu düşürdüm abla, yanlışlıkla oldu.'' demez mi? Demiyor insanlıktan nasibini almamış hayvan. ''Çık git dışarı'' dedim. ''Gidemem çamaşırları toplayıp öyle gideceğim'' dedi. GORA filmindeki Komutan Logar edasıyla ''Çık dışarı'' dedim. Çünkü gerçekten iyice cinlendim. Gelmiş beni yatağımdan sıçratmış bir de hala pişkin pişkin konuşuyor. Burada böyle yazınca küçük bir olaymış gibi geliyor olabilir ama o ses tonu, o itici konuşma, o iğrenç tavırlar... çileden çıkmamam mümkün değildi. Sinirlendim, bağırmaya falan başladım. Sonra annem geldi ve bilin bakalım ne oldu? Her zamanki gibi kardeşimin tarafını tuttu. Hani adım çıkmış ya 9'a o hesap. Hani suç ölende olurmuş da öldüren de kalırmış ya o hesap. Ben bağırınca tabi ki kardeşimin tarafını tuttu. Ben daha da sinirlendim. Bu defa annemle de kavga ettim. ''Keşke benim evladım olmasaydın'' dedi bana... Ben de diyorum ki ''Keşke benim annem olmasaydın''. Beni 1 kere bile anlamadın. Hep o küçük o küçük diye diye benden 3 yaş küçük olan o pisliği savundun. Senden gerçekten nefret ediyorum. Tripli hallerinden, hep kardeşimi kayırmandan, hep kendi açından düşünmenden, hiç beni anlamamandan nefret ediyorum. Saçlarımı tekrar kestirmeme neden olduğun için ve bunu anlamadan ''saçın hiç olmamış'' dediğin için senden nefret ediyorum. Keşke benim annem olmasaydın.

5 yorum:

  1. Hem üzüldüm, hem şaşırdım, tabii bilemem neler yaşadıklarını...babam bana çok iyi davranıyor, her dediğimi yapıyor demişsin ama yine de nefret etmeni anlayamadım, kardeşinle ne yaşadın onu da bilemem ama bence bu konuyu kendi başına çözemezsin, profesyonel bir yardım alsan derim, terapi olur, hatta ailece konuşsanız...anlayışlı bir psikologla konuşsan...belki yardımı olur...yani ben tarafsız olarak bakmaya çalıştım...

    Umarım geçer bu mutsuzluklar, nefreter, düşmanlıklar...sevgi dolu bir aile olursunuz inşalllah...güzel düşünelim güzel olsun:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim, olaydan sonra bununla artık kendi başıma baş edemeyeceğimi ben de fark ettim ve psikiyatriden randevu aldım. Gerçekten artık dayanamıyorum ve yardıma ihtiyacım var..

      Sil
  2. Öncelikle gerçekten zor bir hayat geçirdiğin belli bunlar saçını kestirerek atlatacağın şeyler değil ayrıca kendini değiştirmek saç kestirmekle mümkün olacak bir şey değil ve bu tek başına atlatabileceğin bir durum gibi görünmüyor bir an evvel bir uzmana danışman gerekiyor umarım kendine güvenip bu kapıyı kendin ve hayatındakiler için aralayabilirsin..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim, olaydan hemen sonra psikiyatriden randevu aldım. Desteğe ihtiyacım olduğunun farkındayım..

      Sil
    2. Çok çok sevindim senin adına umarım her şey yoluna girer ve mutlu bir hayatın olur ..

      Sil