8 Şubat 2018

Doğarken ağladı insan ; Bu Son Olsun, Bu Son

Beni bilenler bilir, hatta beni bilmeyenler bile bilir Cem Karaca'ya olan hayranlığımı. Hatırlarsanız birkaç post öncesinde ''Cem Karacaya olan hayranlığımı sağır sultan duydu'' demiştim. İşte aynen öyle durum.


Onun yıllara meydan okuyan sesi... İlk plak kaydı ve son şarkısı arasındaki farkı kim görebilir ses hala ilk günkü gibiyken? Barış Manço gibi bir üstadın sesini kim bastırabilir yan yana şarkı söylerken? Tabi bu son söylediğim benim kanaatim. Liseye giderken en yakın arkadaşım olan Tiyatrocu ile birlikte, 1. Caddede yürürken Cem Karaca & Barış Manço düetini dinlemiştik. İkimizinde Cem Karaca'ya olan hayranlığından ağzımızdan şu sözler çıkmıştı :''İnsanın Barış Manço'ya sus diyesi geliyor'' Lükse bak! Aman sakın ha beni yanlış anlamayın. Barış Manço gibi mükemmel bir sanatçıyı kötülemek asla benim haddim değil. Onu kötülemek gibi bir niyetim de yok zaten. Şu da var ki Barış Manço gibi bir usta kötülenemez. Ben sadece Cem Karaca'ya olan hayranlığımın ulaştığı noktayı görün istiyorum o kadar.

Cem Karaca'nın ses tonu beni her zaman daha çok etkilemiştir.

Ve bugün o büyük ustanın, uzun saçlı dev adamın ölüm yıldönümü. O öldüğünde küçücük çocuktum. 5 yaşındaydım, hayal meyal hatırlıyorum gazete manşetlerini ''Büyük çınar devrildi!'' Hayal meyal hatırlıyorum televizyon alt yazılarını ''Ustayı kaybettik...''
O zamanlar tanımıyordum daha Cem Babayı. Dinlemiyordum şarkılarını. Dinlesem de nasıl anlardım? Sevdanın kuşun kanadında olduğunu, ürkütürsem tutamayacağımı 5 yaşımda nasıl anlardım? Raptiye rap rap taki rap rap ların postal sesi olduğunu nereden bilebilirdim. Bugün bakıyorum tastamam 14 sene olmuş. Dile kolay 14 sene. Cem Karaca'sız geçen, halkın sesini yitirdiği 14 sene.

14 senedir hiç kimse çıkıp da demedi ''Her şeyin fiyatı artıyordu, artmayan tek şey Kasım'ın aylığıydı'' diye. Hiç kimse çıkıp da demedi '';Safinaz okuyordu, okuduğu kitapta yazıyordu doktorun işçiden şerefli olduğu'' diye.
O gittiğinden beri 14 sene geçti ve 14 senedir hiçbir ses anlatamadı işçinin hakkını. Hiçbir ses bağıramadı emekçinin hakkını.... Hiçbir ses gür çıkmadı onunki kadar.

Bazı insanlar vardır; hem kendi kuşağına hem kendinden sonrakilere yol gösteren ,onların fikirlerini açıp onlara ilham veren, ölümünden yıllar sonra bile büyük bir saygıyla ve inanılmaz bir sevgiyle anılan ,şarkılarına her insandan bir parça katan ,şarkılarda kendimizi bulmamızı sağlayan ,her anımızda bu şarkılarıyla derdimize derman olan ,sevgisi kalbimizden asla gitmeyen ve gitmeyecek olan...
Ve sanırım en önemlisi de ölümünden yıllar sonra bile bizi kendisine hayran bırakmaya devam eden ,her çağa her yaştan insana hitap eden ,her dinleyişinizde kulağınızın pasını silen ,sizi derinlere götüren şarkılara imza atan ve herkesin saygı duyduğu ,''baba'' diye hitap ettiği bir "baba" olabilmek...
Mekanın cennet olsun Cem Baba...✌️👓🎤
Nur içinde yat...
"Doğarken ağladı insan ,bu son olsun" diyen başka biri yok..

4 yorum:

  1. Cem Karaca nedendir bilmiyorum hiç dinlemek içimden gelmedi. Tek hatırladığım şarkısı Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane parkında. Bu şarkıyı çocukken çok söylerdim. Nur içinde yatsın hepsi.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Amin.. O şarkı efsanedir, keşke Gülhane Parkındaki konserinde onu bu şarkıyı söylerken görebilseydim..:(

      Sil
  2. Mekanı Cennet olsun, sesi, yorumu, besteleri hem o, hem Barış Manço ikisi de Türkiye'nin çok değerli sanatçılarıydı. Ne tuhaf ikisi de yok şu anda aramızda. Ben çocuktum, babamla Kızılay'da yürüyoruz, plakçıya girdik, ben mi girelim dedim hatırlamıyorum o kadarını, ne almak istersin? dedi ve Cem Karaca'nın Resimdeki Gözyaşları'nı seçip "bunu alalım" demiştim. Hala abimdedir sanıyorum o eski, 45'lik plaklar. Trende tesadüfen gördüğümde imza istemedim, utandım, hala çok pişmanım. Yılını hatırlamıyorum ama 2003 ya da 2004 olabilir, trende restorant vagonda karşılaşmamızdan kısa süre sonra da kaybetmiştik:(

    Kamer'ciğim üzülme o eminim çok iyi bir yerdedir, bolbol şarkılarını dinle ruhu şad olur.
    Sevgiler:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Amin.. o eski taş plaklardan babamda da vardı ama gramofonla birlikte kuzenime hediye etti sanırım..
      Bende yeri asla dolmayacak bir sanatçıdır Cem Karaca. Annem Neşet Ertaş'ı babası gibi severdi, ben de Cem Karacayı aynen öyle seviyorum.
      Ahh Müjde ablacım keşke alsaydın diyeceğim ama maalesef olana ve ölene çare yok :( Hem zaten şarkılarıyla, sözleriyle ve davranışlarıyla hayatımıza imzasını bırakmadı mı :) Onlarla yetineceğiz artık:(

      Çok teşekkür ederim
      Sevgilerimle:)

      Sil