3.04.2018

Tam 1 Yıl Oldu..

Geçen sene bugün dün gibi aklımda..

Her zaman ki gibi okuldaydım fakat yüreğimde ayrı bir heyecan vardı. Ertesi gün annemin doğum günüydü ve ona hayatının hediyesini alacaktım.. Çocuk ruhlu annemin zaman zaman şakayla karışık benden istediği ''dev panda'' oyuncağını alıp anneme sürpriz yapacaktım..

Öğle arasında arkadaşlarımla birlikte Sabahat Hocayı bulduk. Anneme hediye almaya gideceğimizi, bunun için bizi yok yazmamasını rica ettik. Öğrencileriyle abla-kardeş gibi olan hocamız bu isteğimizi elbette kabul etti ve Sinsiyle birlikte yola çıktık...

Bahçelievler'deki okulumuzun önünden dolmuşa binip Dışkapı Metrosunun orada indik. Metronun içine girip başka bir çıkışından çıktık. Oyuncağı alacağımız Selay Toys'un çalışanının yönlendirmesiyle mağazayı bulduk.

Mağazanın içi irili ufaklı çeşit çeşit peluş hayvan oyuncağı ile doluydu. 1.60 boyundaki Sinsiden daha uzun ayı oyuncakları vardı. Sinsi onlarla boy ölçüşürken ben hemen panda oyuncağına koştum. Neredeyse 1 metre boyunda, ağır, yumuşacık, elinde çiçek tutan tatlı mı tatlı bir panda oyuncağıydı.

120 lira gibi bir para vererek oyuncağı aldım. Sonra Sinsiyle yol maceram başladı..

Resim
Devasa pandanın ayaklarından o, başından ben tutarak gülen yüzler ve meraklı gözlerin eşliğinde taa Dışkapı Metrosuna kadar yürüdük. Herkes bize bakıp gülüyordu ki gerçekten gülünecek bir halimiz vardı. Oyuncağı zar zor metroya kadar taşıdıktan sonra Sinsi oradan dolmuşa binip eve gitti. Ben pandacığımla baş başa kalmıştım. Beni gelip alması için babamı aradım...

18 yıl sonra sahip olduğu evladının bir dediğini iki etmeyen babam işinin gücünün arasında gelip beni metrodan aldı. Pandayı gördüğündeki şaşkınlığı, arabada dönüp dönüp pandaya bakması hala gözümün önünde...

Sır saklama konusunda çok kötü olan babamı milyon kere uyardım :

''Bak anneme söylemek yok. Bugün annemi aramayacaksın bile tamam mı?''

''Tamam kızım'' diyordu babam ama ben güvenemediğimden 40 kere daha sorumu tekrarladım ve 40 kere teyit aldım. Babamın söylemeyeceğine emin olmuştum.

Babam  beni Bent Deresi dolmuş duraklarına bıraktı ve işe geri döndü. O anın babamı son defa yürürken gördüğüm an olduğunu bilmiyordum...

Pandamla birlikte dolmuşla eve gittik. Bizim eve varınca dolmuştan indim, pandayı kucakladım ve binaya doğru yürümeye başladım. Annemin doğum günü yarındı. O yüzden pandayı aşağı katta oturan ablamın evine koymayı düşünüyordum lakin kendimi tutamadım. Belki bir gün daha sabredemedim belki babama güvenemedim, söyleyeceğinden korktum..

Pandayı görünce yanıma gelen yönetici olan komşumuzun eşi ve yengesiyle birlikte bizim eve çıktım. Telefonumun kamerasını açıp komşumuzun eline verdim; ''Hediyeyi verirken bizi çek'' dedim ama teknolojiyle arası pek iyi olmayan komşumuz videoyu pek de güzel çekememiş.. Her neyse,
kucağımda pandayla bizim evin zilini çaldım. Uykudan uyanıp kapıyı açan annem karşısında pandayı görünce şok oldu! O an ki sevinci gözümün önünden gitmiyor..

Daha önce şakayla karışık benden istiyordu ama alacağım hiç aklına gelmemişti. Pandayı görünce çocuklar gibi mutlu oldu, sevindi, güldü... Pandasıyla fotoğraflar çekindi, eğlendi...

Tüm neşemizi o gün mü tükettik bilmiyorum, sonraki 4-5 ay yüzümüz pek gülmedi...

Pandayı anneme verdikten, gülüp eğlendikten sonra odama çekildim ve uyudum. O gün akşam babamın eve geldiğini görmedim. Meğer o da eve gelmiş, pandayla falan bayağı eğlenmişler, fotoğraflar çekinmişler. Yani her şey çok güzelmiş..

Ama şu dünya öyle acımasız ki.. iki dakika sonra kime ne olacağını hiçbirimiz bilemeyiz.

O gün her zaman ki gibi yattık uyuduk. Sabah saat 4 civarında nefes nefese kalan kardeşimin sesiyle uyandık:

''Babam..!!''

Gece o saatte uyanık olan kardeşim babamın uyanıp lavoboya gittiğini duymuş. Sonra babam kardeşimin odasına girmiş, bir şeyler söylemiş ama ne dediği anlaşılmamış. Sonra odasına geçmiş ve birden bir ses gelmiş. Kardeşim koşup bakınca babamın yere düştüğünü görmüş.. Görür görmez de hemen o gün içeride uyuyan annemle benim yanıma koşmuş..

Kardeşimin panik halindeki sesiyle neye uğradığımızı şaşırdık.

Hemen odaya koştuk, babam bir çeşit nöbet halindeydi. Konuşamıyor, sol tarafını doğru dürüst hareket ettiremiyordu. Hemen komşulara ve 112'ye haber verdik. Gelen ambulans bizi Dışkapı Hastanesine götürdü. Yani daha geçen gün babamla gülüp eğlendiğim yere.. Bu defa ağlayarak gidiyordum..

Hemen acile alıp müdahale ettiler, koma gibi bir halde olan babamı ve bizi hastanede oradan oraya koşturdular...

Meğer babamın beynine pıhtı atmış ve beyninin sağ tarafındaki damarı tıkanmış. Bu da sol tarafının felç geçirmesine neden olmuş..

Doktorlar, öğretmenlerim, arkadaşlarım hepsi ''Merak etme bizim de şu tanıdığımız öyle olmuştu 2-3 ayda düzeldi'' gibi şeyler söylediler.

Ama bugün tam 1 yıl oldu...

Babamın durumu iyi. Sol tarafını hala hareket ettiremiyor, aklı bazen git-gel yapıyor, bazen bize karşı hiç söylemeyeceği şeyleri söylüyor ama bunun sebebi hala beyninde duran pıhtı.. Onun dışında oturup kalkması, konuşması falan yerinde.. Hala hazır cevap, hala esprili bir insan.

Bu halimize de şükürler olsun. Ama yine de babamın evde dolaşmasını özledim. Ehliyetim olsa bile babamın beni arabayla gezdirmesini özledim. Babamın beni okula bırakmasını, okula bırakırken yolda saçma sapan espriler yapıp beni güldürmesini özledim..

Tam 1 yıl oldu.. 1 yıl..

1 yıldır neler çektiğimizi bir Allah bir de biz biliriz..
Allahım bize güç, sabır ve sağlık versin.. En çok da anneme versin.

Yarın annemin doğum günü.. Geçen sene hediyesini almıştı ama babamın hastalığından kutlayamamıştı. Bu sene ona sürpriz yapacağım. Pastamı ve yavru panda oyuncağımı alıp yanına gideceğim.. Babamın yanında refakatçi kaldığı hastaneye..

Doğum günün kutlu olsun anne..

26 yorum:

  1. Çok geçmiş olsun. Allah acil şifalar versin. İnşallah tez zamanda sağlığına kavuşur. Annenizin de doğum günün kutlu olsun. Nice mutlu, umutlu, sağlıklı yarınlara...

    YanıtlaSil
  2. Allah size güç kuvvet, sabır babanıza şifa versin. Hayatta gerçekten ne zaman ne olacağı belli olmuyor.
    Yazınızı okuyunca bir kez daha idrak ettim. Annenize de gönülden mutlu, huzurlu, sağlıklı yaşlar dilerim.

    Sevgilerimle
    Ezgi

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Amin, çok teşekkür ederim :)
      Maalesef öyle.. her günü son gününmüş gibi yaşa diyenler ne kadar haklı onu görmüş oldum..

      Sevgilerimle ^-^

      Sil
  3. Canım benim, babana acil şifalar annene de sizlerle birlikte nice mutlu yıllar diliyorum. İnşallah kısa zamanda tüm dileklerinize ailece kavuşursunuz.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Amin canım çok teşekkür ederim güzel dileklerin için :)

      Sil
  4. Kamercim Allaha şükür baban hayatta inşallah en kısa zamanda da eski sağlığına kavuşsun

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İnşallah, amin.. Evet evet Allaha binlerce kere şükürler olsun..

      Çok teşekkür ederim, sevgilerimle ^-^

      Sil
  5. Ne güzel; doğum günü kutlaması yapmış derken yüzümde oluşan tebessüm okudukça kendini hüzünlü buruşuk bir yüze bıraktı resmen. Dünyaları versek de daha ötesinde olmayacak bir mutluluğu yaşarken, bir anda ''hayatın acımasız'' tarafı dünya üzerinde dolaşırken size de uğramış. Annenizin doğum gününü kutlamakla, babanızın hastalığına şifa dilemek arasında ikilemde kaldım şuanda. İçim bir şey oldu. Daha fazla uzatmayayım. İyi gün kötü gün diyerek devam ettirdiğiniz hayatta ''mücadele'' kavramını öğrenmişseniz, sizin için aşılamayacak bir sorun yok demektir. Babanız için Allah'tan şifa diliyorum. Annenizin de doğum günü kutlu olsun. Nice sağlıklı, sıhhatli güzel yaşlara.. Selametle.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Güzel yorumunuz ve iyi dilekleriniz için çok teşekkür ederim. Yine her zaman ki gibi çok güzel ve doğru konuştunuz.. Sizin görüşlerinizi çok beğeniyorum.
      Mücadele kavramını maalesef öğrendim. Daha doğrusu öğrenmek zorunda kaldım. Yine de aşamayacağım engel yok demek bilmiyorum, büyük konuşmayalım. Acı bir şekilde öğrendiğim gibi ne zaman ne olacağı belli olmaz.. Allah hepimize güç ve kuvvet versin..

      Güzel yorumunuz için tekrar çok teşekkür ediyorum.
      Sevgilerimle ^-^

      Sil
  6. Hayat işte bir gün mutluluk, ertesi gün hüzün, keder, acı. Maalesef hiçbir zaman hep toz pembe geçmiyor, inşallah iyileşir babacığın Kamer'ciğim, tüm kalbimle diliyorum, annenin de yaşgünü kutlu olsun.:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim Müjde ablacım :)
      Yine çok haklısın hayat bazen toz pembe olsa da bir müddet sonra Hande Yener'in de dediği gibi pembesi gidiyor tozu kalıyor..
      ''Her gününü son gününmüş gibi yaşa'' diyenleri şimdi çok daha iyi anlıyorum..

      Tekrar çok teşekkür ediyorum ablacım,
      Sevgilerimle ^-^

      Sil
  7. Rabbim yardımcınız olsun :(

    YanıtlaSil
  8. Ümit her zaman kalbinde olsun güzel arkadaşım birgün bu buruk günler geride kalacak ALLAH'ım annene , baban ve sana yardımcı olsun. Dualarımdasınız..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Amin, çok teşekkür ederim güzel dileklerin için :)

      Sil
  9. Cidden bir dakika sonra ne olacagimiz belli değil😟.Rabbim şifasini versin babanizin sizlerede cok gecmis olsun 😕

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Maalesef öyle.. Amin, çok teşekkür ederim..

      Sil
  10. Cok gecmis olsun
    ALLAH size guc versin.Acil sifalar dilerim.
    Annenizin dogum gunu kutlu olsun

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim.. Amin, inşallah..

      Sil
  11. Ne yazsam bir türlü bilemedim, "Yarın ne olacağı bilinmez" derler ya, maalesef sizinki çok büyük bir üzüntüye sebep olmuş. Babana yeniden geçmiş olsun. Allah babana sağlık, sizlere de dayanma gücü versin.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Maalesef öyle oldu :(
      Amin, çok teşekkür ederim güzel dileklerin için..

      Sil
  12. of yaaa kıyamam yaaaa işallah baban eski haline döner ve bol bol şakalaşırsınız yaa.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İnşallah inşallah, çok teşekkür ederim :))

      Sil